^^ ปรึกษานักจิตวิทยาเด็ก สมาธิสั้น ลูกสมาธิสั้นหรือเพียงแค่ซน

[www.SeoNo1.co.th]

 ลูกซนหรือสมาธิสั้น  ADHD ในเด็ก เป็นยังไง? ลูกสมาธิสั้นหรือแค่ซุกซน สัญญาณและแนวทางช่วยเหลือ | Mahajitnakhon



"ลูกอยู่นิ่งไม่ได้เลย เป็นเพียงแค่เด็กแก่นแก้วตามวัยหรือไม่?"
"เพราะเหตุไรครูพูดว่าลูกไม่มีสมาธิ ในขณะที่ตอนเล่นเกมหรือมองการ์ตูนกลับจดจ่อได้นาน?"
"ลูกทำการบ้านไม่เสร็จ ลืมของบ่อยครั้ง แล้วก็จำต้องคอยเตือนอยู่ตลอด อย่างนี้เป็น ADHD หรือไม่?"

การกระทำที่ได้กล่าวมาแล้วเหล่านี้เป็นสิ่งที่ทำให้ผู้ปกครองหลายชิ้นเกิดความรู้สึกหนักใจ แต่ว่า เด็กดื้อ เด็กวอกแวก หรือลืมของ มิได้แสดงว่าเด็กเป็น ADHD เสมอไป

ADHD หรือ Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder เป็นภาวการณ์ทางความเจริญที่เกี่ยวโยงกับความลำบากตรากตรำด้านการควบคุมความพอใจ การควบคุมแรงกระตุ้น แล้วก็/หรือระดับกิจกรรมที่ไม่เหมาะสมกับวัย โดยอาการสามารถต่างกันในเด็กแต่ละคน

⚠️การทำความเข้าใจ ADHD ก็เลยไม่ควรดูจากความประพฤติเพียงอย่างเดียว หรือใช้แบบทดสอบออนไลน์เพื่อสรุปว่าเด็กเป็น ADHD เนื่องจากว่าจำเป็นต้องตรึกตรองพัฒนาการ อายุ บริบทที่เกิดความประพฤติ และก็ผลกระทบในชีวิตหลายด้าน

บทความนี้จึงจัดทำขึ้นเพื่อผู้ดูแลเข้าใจสัญญาณที่ควรสังเกต รู้เรื่องรู้ราวผิดแผกแตกต่างระหว่างพฤติกรรมตามวัยกับสิ่งที่ควรจะได้รับการคาดคะเน และก็รู้ดีว่าจะวิงวอนยังไง เพื่อสามารถคิดแผนดูแลรวมทั้งจัดการกับเด็กได้อย่างเหมาะสม

ADHD ในเด็กเป็นอย่างไร

ADHD (Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder)  เด็กสมาธิสั้น  เป็นสภาวะทางวิวัฒนาการที่เกี่ยวกับความลำบากสำหรับในการควบคุมความพอใจ การควบคุมแรงกระตุ้น แล้วก็กิจกรรมหรือความอยู่ไม่นิ่ง

เด็กที่มี ADHD ไม่ได้แปลว่า "ไม่ตั้งใจ" หรือ "ซน" เนื่องจากความประพฤติปฏิบัติที่มองเห็นอาจเกี่ยวโยงกับความรู้ความเข้าใจสำหรับในการควบคุมตัวเองแล้วก็การทำงานของสมองในด้านต่างๆ



ADHD สามารถแสดงออกได้หลายรูปแบบ ดังเช่นว่า

- มีความเหนื่อยยากสำหรับในการฝักใฝ่หรือรักษาความสนใจ

- วอกแวกได้ง่าย
- ลืมข้าวของหรือกิจวัตรที่ควรจะทำ
- มีความลำบากสำหรับในการจัดแจงงานหรือทำตามขั้นตอน
- บอกหรือแทรกคนอื่นๆหลายครั้ง
- รอคอยได้ยาก
- เคลื่อนมากหรือมีความรู้สึกว่าจะต้องทำอะไรอยู่ตลอดเวลา
- ทำสิ่งต่างๆโดยไม่ทันนึกถึงผลปรากฏว่า

แต่ เด็กทุกคนสามารถมีความประพฤติเหล่านี้ได้เป็นครั้งเป็นคราว

สิ่งที่ผู้ที่มีความชำนาญจะต้องพินิจคือรูปแบบของอาการ ความเกี่ยวเนื่อง ความเหมาะสมกับวัย การเกิดขึ้นในมากยิ่งกว่าหนึ่งบริบท และก็ผลพวงที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเด็ก

ตามเกณฑ์ทางสถานพยาบาล ADHD ไม่ได้วินิจฉัยจากการมีลักษณะอาการเพียงแค่หนึ่งหรือสองอย่าง การประเมินที่ได้มาตรฐานควรใคร่ครวญข้อมูลที่ได้รับมาจากหลายแหล่ง  ADHD ในเด็ก  เช่น ผู้ดูแล ครู แล้วก็บุคลากรทางสุขภาพที่เกี่ยวพัน

หนทางช่วยเหลือเด็กเบื้องต้น

ระหว่างรอการวัด ผู้ดูแลสามารถปรับสิ่งแวดล้อมเพื่อช่วยทำให้เด็กจัดการกิจวัตรประจำวันต่างๆได้ง่ายขึ้น โดยไม่จำเป็นจำต้องรอให้มีการวินิจฉัยก่อน

- ติดต่อสื่อสารให้ชัดและเป็นขั้นตอน
แทนที่จะบอกหลายคำบัญชาพร้อมกัน อาทิเช่น "ไปเก็บของ อาบน้ำ ทำการบ้าน แล้วจัดเตรียมกระเป๋า" อาจแบ่งเป็นขั้นตอนเล็กๆรวมทั้งให้เด็กทำทีละอย่าง

- ใช้กิจวัตรที่คาดเดาได้
การมีตารางเวลารวมทั้งกิจวัตรที่ค่อนข้างสม่ำเสมอสามารถช่วยให้เด็กเข้าใจว่าแต่ว่าละระยะเวลาต้องทำอะไร

- ลดสิ่งรบกวนเมื่อดำเนินงานที่จะต้องใช้สมาธิ
ถ้าเกิดเด็กต้องทำการบ้าน บางทีอาจจัดพื้นที่ให้มีสิ่งรบกวนน้อยลง และแบ่งงานเป็นตอนๆสั้นๆตามสมควรของเด็ก

- ชื่นชอบพฤติกรรมที่อยากให้เกิดขึ้น
การบอกเด็กอย่างเฉพาะเจาะจงว่า "แม่เห็นว่าหนูเก็บของเองก่อนออกไปเล่น ขอบคุณมากนะ" อาจช่วยทำให้เด็กเข้าใจว่าความประพฤติปฏิบัติใดเป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่อยาก

- หลบหลีกการตีตราเด็ก
คำอย่าง "ขี้เกียจ" "ดื้อ" "ไม่เอาถ่าน" หรือ "เพราะอะไรบุคคลอื่นทำเป็น" อาจจะก่อให้เด็กรู้สึกว่าปัญหาอยู่ที่ตัวตนของเขา

การเปลี่ยนจาก "หนูไม่ตั้งใจเลย" เป็น "เรามาหากระบวนการทำให้หนูฝักใฝ่กับงานนี้ได้ง่ายดายมากยิ่งขึ้นกัน"  ลูกซนหรือสมาธิสั้น  ช่วยในการเปลี่ยนบรรยากาศจากการตำหนิเป็นการแก้ไขปัญหาร่วมกัน

เด็กที่ดื้อ วอกแวก ลืมของ หรือทำการบ้านไม่เสร็จ ไม่ได้มีความหมายว่าเป็น ADHD เสมอไป

ในทางตรงกันข้าม แม้พฤติกรรมเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ไม่เหมาะสมกับวัย กำเนิดในหลายบริบท และมีผลกระทบต่อการเล่าเรียน ความเชื่อมโยง หรือชีวิตครอบครัว ก็ควรพิจารณาเสวนากับผู้ที่มีความเชี่ยวชาญ

สิ่งสำคัญสำหรับผู้ดูแลไคือการพาลูกเข้าสู่ขั้นตอนประเมินที่สมควร เพื่อทำความเข้าใจพัฒนาการ ความประพฤติ จุดเด่น แล้วก็ความอยากของเด็ก นอกจากนี้แบบประเมินพัฒนาการเด็ก สามารถเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดของขั้นตอนการเก็บรวบรวมข้อมูลได้ แต่ว่าไม่สมควรนำผลคะแนนไปวินิจฉัยเด็กด้วยตัวเอง

เมื่อได้รับข้อมูลที่รอบด้าน ผู้ปกครองจะสามารถร่วมกับผู้ที่มีความเชี่ยวชาญสำหรับเพื่อการคิดแผนจัดการและก็ช่วยเหลือเด็กได้อย่างเหมาะสม ไม่ว่าจะสุดท้ายแล้วเด็กจะได้รับการวิเคราะห์ว่าเป็น ADHD หรือมีสาเหตุอื่นที่จะต้องได้รับการดูแลก็ตาม

ผู้ปกครองคือคนสำคัญที่ควรทราบว่าเด็กกำลังอยากได้ความให้การช่วยเหลือด้านใด รวมทั้งคนแก่รอบตัวจะช่วยทำให้เขาเติบโตที่ดีได้ยังไง

ถ้าเกิดผู้ปกครองท่านใดมีความกลุ้มอกกลุ้มใจด้านวิวัฒนาการลูก ไหมมั่นอกมั่นใจในความประพฤติปฏิบัติต่างๆที่เกิดขึ้น สามารถติดต่อทีมงานมหาจิตนครคลินิกเพื่อกระทำขอคำปรึกษา/ ทำนัดแนะ



สอบถามและอ่านรายละเอียด อาการสมาธิสั้นในเด็ก  ได้จาก >> https://www.mahajitnakhon.com/post/child-adhd